تبلیغات
سدژ ؛ سایت تخصصی شهرستان خمینی شهر - سده - مطالب احسان حاجی کرمی
هموطن گرامی، به سایت سدژ، سایت مردم شهیدپرور شهرستان خمینی شهر خوش آمدید. تمام تلاش دست اندرکاران سایت سدژ اینست که خمینی شهر را آنگونه که هست به جهانیان بشناساند، نه کمتر نه بیشتر. امیدواریم بتوانیم اخبار، اطلاعات و مطالب مورد نیاز شما را در اختیارتان قرار دهیم. این سایت با آدرس سده دات آی آر قابل دسترسی می باشد: sede.ir منتظر انتقادات و پیشنهادات سازنده شما گرامیان هستیم. سایت سدژ، سایت هر خمینی شهری

فیلم ایرانی "جدایی نادر از سیمین" ساخته اصغر فرهادی برنده اسکار بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان در هشتاد و چهارمین دوره این جوایز شد. این نخستین بار در تاریخ سینمای ایران است که یک فیلم ایرانی در اسکار جایزه می‌گیرد.

هشتاد و چهارمین دوره جوایز آکادمی اسکار که معتبرترین رویداد سینمایی جهان است، بامداد دوشنبه ۲۷ فوریه (هشتم اسفند ۱۳۹۰) به وقت ایران برگزار شد.

اصغر فرهادی اسکار خود را از ساندرا بولاک دریافت کرد.

جدایی نادر از سیمین دو روز پیش از مراسم اسکار نیز توانست جایزه سزار فرانسه و جایزه بهترین فیلم خارجی جشنواره فیلم‌های مستقل آمریکا (اسپیریت) را از آن خود کند.

کارگردان "جدایی نادر از سیمین" افزود: "من با افتخار این جایزه را به مردم سرزمین‌ام تقدیم می‌کنم، مردمی که به همه فرهنگ‌ها و تمدن‌ها احترام می‌گذارند و با خشونت سازگاری ندارند."

شایان ذکر است که جدایی نادر از سیمین در بخش فیلم‌های غیر انگلیسی‌زبان، بافیلم‌های آقای لازار از کانادا، پانویس از اسرائیل، کله‌شق از بلژیک، و در تاریکی از لهستان رقابت کرد و این جایزه را از آن خود نمود.

 متن سخنرانی در ادامه مطلب


ادامه مطلب
طبقه بندی: اخبار خمینی شهر، 
برچسب ها: خمینی شهر، جدایی نادر از سیمین برنده اسکار خارجی، اصغر فرهادی و اسکار، سایت سدژ،
ارسال توسط احسان حاجی کرمی
تاریخ : جمعه 14 اسفند 1388

سال های زیادی است که مردم دنیا با نعمت برق آشنا شده اند و از همان ابتدا در کشور ما هم به کار گرفته شد.چیزی که در گذشته بودن و یا نبودن آن شاید مساله مهمی به شمار نمی امد و مثلا در صورت نبودن برق مغازه ها زود تر می بستد یا از چراغ های نفتی و .. برای روشنایی استفاده می کردند.در منازل هم نهایت وسایلی که با برق کار می کرد یک لامپ،یک رایو و به ندرت یک تلویزیون بوده است.زمان گذشت و ما هم همانند سایر دنیا وابستگی خود را به برق بیشتر و بیشتر کردیم تا جایی که الان دیگر در صورت نبود برق مغازه های کمی می توانند به فعالیت خود ادامه دهند .در منازل یک شعله لامپی که در گذشته در خانه ها بوده تبدیل به ده ها لامپ در هر منزل شده است ،رادیو شاید جای خود را از دست داده باشد اما تلویزیون طرف داران بسیار بیشتری را برای خود دست و پا کرده و انواع و اقسام لوازم و تجهیزات برقی دیگر در تمام منازل جای خود را باز کرده اند که شاید مهم ترین آنها رایانه ،ماشین لباس شوی و... باشد که همگی بهتر از من می دانید.اما یک سوال :آیا الان هم در صورت نبود برق می توان به زندگی به روال عادی خود با این همه وابستگی ادامه داد؟؟؟

مساله ای که دیگر شاید برای هم شهریان عزیز چندان غریب نباشد.

قطعی برق

یک سوال می پرسم،آخرین باری که به دلیل نبود برق کار شما عقب افتاده است و یا انجام نشده را به خاطر می آورید؟

قطعا پاسخ شما مثبت است.چون قطعا زمان زیادی از فواصل قطعی برق در شهر نمی گذرد.

شاید اگر از کسی در آن سوی مرز ها بپرسید آخرین باری که قطعی برق را تجربه نمودید کی بوده است؟ مدتی را به فکر رود ،شاید هم اصلا چیزی به خاطر نیاورد.شاید هم بپرسد مگر برق هم قطع می شود؟!!!

اما اینجا مردم با این مشکل ظاهرا رفیق شده اند و اگر آنرا نبینند تعجب کنند.

هر از چند گاهی ماموران قبوض برق را درب منازل و مغازه ها تحویل می دهند ، که در آنها اولتیماوتمی برای پرداخت در نظر گرفته شده است که باید طی آن مدت پرداخت گردد والا ....

 به فرض پرداخت نکردن قبض وقطع برق شما یک کار درست، اما آیا قطع برق به دلیل نپرداختن قبض به دلیل عدم دریافت قبض هم کار درستی است؟؟؟؟

به فرض این مساله هم در نظر گرفته نشود ،در هر قبضی که ما پرداخت می کنیم مقداری را برای آبونمان ،مالیات و ... می پردازیم .دلیل پرداخت این مالیات ها چیست؟

آیا جواب آن غیر از این است که این پول ها باید صرف به سازی،نوسازی  و تجهیز شبکه توزیع برق شود؟

اگر خرج می شود چرا ما باید در هر هفته چندین بار شاهد قطعی برق از 1 دقیقه گرفته تا چندین دقیقه باشیم؟

آیا فقط مردم باید پاسخگو باشند؟آیا اداره برق هیچ مسئولیتی در قبال مردم شهید پرور خمینی شهر ندارد؟آیا از کار افتادن زندگی مردم اهمیتی برای اداره برق ندارد؟آیا سوختن و از بین رفتن  لوازم و سرمایه مردم اهمیتی برای اداره برق ندارد؟و هزار آیا و اگر دیگر.

من نوعی که در هر دوره قبض برقم را سر موقع پرداخت می کنم آیا نباید حقوقی در قبال اداره برق داشته باشم؟آیا این حق من نیست که در ازای پرداخت پول از شبکه توزیع پایداری برخوردار باشم؟

ناگاه به یاد جمله ای از معلم سال دوم دبیرستان خود افتادم.در ایالتی در آن دور ها شبکه ای را تاسیس کردند به عنوان شبکه جایگزین برق در مواقع قطع شبکه .اما این شبکه بدون استفاده طی مدت 42 یا 43 سالی که دقیقا یادم نیست از رده خارج می شود.بدون استفاده.!!!!!!!!

نتیجه و تصمیم گیری از مطالب فوق به عهده خواننده است.




طبقه بندی: دل نوشته،  مشکلات و معضلات، 
ارسال توسط احسان حاجی کرمی
تاریخ : دوشنبه 4 خرداد 1388

مطلبی که الان می نویسم  شاید درد دل هر سدهی باشه که شاید دیگه هیچ راهی برای مقابله با اون در بعضی موارد وجود نداشته باشه.گفته میشه که حدود 20 یا 25 سال پیش بود که جمعیتی شتابان از یکی از کشور های همسایه به سرزمین ما ایران بر اثر جنگ های داخلی و هزار و یک دلیل دیگر پناه آوردند که سده هم از این امر جدا نبوده و پذیرای مهمانان نا خوانده ای شد که حتی فکر آن را هم نمی کرد که تا این زمان گریبان گیر این افراد یعنی افاغنه باشد. زمان می گذشت و هم چنان بر تعداد این مهاجرین افزوده می شد  که در سالهای اخیر به دلیل نزدیکی شهرستان به اصفهان و ارزانی امکانات  و مسکن و فرصت های شغلی فراوان و ... جایگاه بسیار مناسبی شد برای مهاجرت سایر اقوام ایرانی و داستان را به آنجا کشاند که سده را یکی از متراکم ترین شهر ها در ایران قلمداد کردنند.جمعیت روز به روز افزایش می یافت  ، شهرستان تا کوهها ی اطراف گسترش یافته بود اما آیا  بودجه شهرستان هم به نسبت جمعیت رشد می کرد؟نوبتی هم که باشه نوبت مهاجران عراقی و بدتر از انها مهاجران پاکستانی بود که شهر ما را مزین کنند.تمامی خانه های خرابه ر محله های اصلی متاسفانه به این افراد اجاره داده شده بود و تا قلب شهر نفوذ کرده بودند.از همه اینها که بگذریم مهاجرین جدید الورود(پاکستانی ها) یک تفاوت اساسی با مهاجرین سابق داشتند(افغانی ها) و آن هم کار بود که البته مساله تفاوت فرهنگی را هم می توان به آن اضافه کرد.مهاجرین سابق اگر بهداشت را رعایت نمی کردند ،اگر در هر خانواده تعداد بسیار زیادی بچه وجود داشت اما از کار کردن هراسی نداشتند در حالی که مهاجرین جدید روی به تکدی گری آورده اند و سر تا سر شهر به خصوص مناطق مرکزی و مهم شهر پر از گداهایی شده که با لباسهایی نامناسب و فیزیکی معمولا معلول و یا زنهایی با یک بچه که به خاطر بوی بد از یک متری آنها هم نمی توان رد شد پر شده است. سوالاتی در ذهن هر خواننده به وجود می آید که من تعدادی را مطرح می کنم و امید وارم که مسئولین هر کسی و در هر جایی که هست پاسخی برای آنها داشته باشند و ارائه کنند.

 1- آیا این شایسته ی یک شهر و شهروندانی است که با وجود سابقه چند هزار ساله با چنین مشکلاتی زندگی کنند؟

2-آیا سزاوار است که این افراد که غالبا هم دارای مجوز نمی باشند به این سادگی در این شهر زندگی کرده ،کار کنند و بچه های آنها به مدارس ما بروند و از تمامی امکاناتی که با پول خود مردم  و یا دولت فراهم شده (مدارس،اتوبوس ،شیر یارانه ای،بهداشت و و و.....) بدون هیچ محدودیتی استفاده کنند؟

3-آیا زمان آن نرسیده تا قبل از آن که دیگر نتوان کاری کرد اقدامی را مسئولین از شهر داری تا نیروی انتظامی و ... انجام دهد؟

4-آیا نباید الان که نزدیک انتخابات هستیم کاندیداها راهی هم برای مشکل اتباع خارجی بیان کنند؟

.

.

.

و هزار و یک سوال دیگر که شاید به ذهن بنده حقیر نرسیده باشد.

(لطفا سایر سوالات و نتیجه گیری و ذهنیت خود و ... را در این مورد با ارایه نظرات بیان کنید.)

 

 




طبقه بندی: اخبار خمینی شهر،  مشکلات و معضلات، 
ارسال توسط احسان حاجی کرمی
تاریخ : پنجشنبه 3 اردیبهشت 1388
کلنگ تنها سینمای  شهرستان خمینی شهر(سینما فرهنگ)  در سال 68 زده شده است .اما ساخت آن تا سال 84 به درازا کشید و در نهایت در سال 85 و 86 بازسازی گردید و هم اکنون دارای 800 صندلی و همچنین امکانات عالی در زمینه صدا ،تصویر و محیط سینما می باشد.که جدیدا نیز از محیط آن برای انواع و اقسام کارها از جمله کافی نت،اداره فرهنگ و ارشاد و... استفاده می گردد.به هر حال کاستی درامد را باید به سبکی جبران کرد اگرچه که اخیرا فعالیت سینما فرهنگ خمینی شهر در زمینه ی دریافت و اکران جدیدترین فیلم ها قابل ستایش است اما متاسفانه هنوز از جانب مردم خمینی شهر کوتاهی در پشتیبانی از این نهاد فرهنگی می گردد.چرا که با وجود به روز بودن فیلم ها باز هم شاهد استقبال کم همشهریان هستیم که یا به دلیل عدم توجه به سینما و صنعت فیلم می باشد و یا اینکه فقط به خاطر اسم سینماهای اصفهان و با وجود تمامی کاستی ها و کمبود هایشان گروهی از مردم برای تماشای فیلم به به آن سینما ها رفته در حالی که در خمینی شهر سینمایی با بهترین امکانات و بلیط ارزان تر در خدمتشان می باشد.اگر تمامی مردم دست در دست هم ندهیم و از امکاناتی که برایمان فراهم شده است( آن هم از پول خود مردم شهر) نهایت استفاده را ننماییم نباید منتظر اقدامات و فعالیت ها و مراکز فرهنگی و علمی جدید و یا فرهنگسرا ها دراین شهر باشیم.




طبقه بندی: مراکز تفریحی و علمی، 
ارسال توسط احسان حاجی کرمی
آخرین مطالب